BUTTHOLE SURFERS 'REMBRANDT PUSSYHORSE' LP (2024 Remaster)
Category: LP
De vroege tot midden jaren '80 hadden hun portie waanzinnige combinaties -- The Birthday Party, Black Flag en Minor Threat hadden de rauwe kracht om je geest in seconden te doen smelten. SWANS, Einsturzende Neubauten en Big Black creëerden zo'n overweldigende sonische druk dat hun geluiden je plat zouden kunnen drukken. En Sonic Youth toonde zo'n duizelingwekkend onvoorspelbare mix van kunst, popcultuur en geweld dat je soms kwijlend hun shows verliet. The Buttholes deelden elementen met al deze groepen, maar voegden een waanzinnige psychedelische rand toe en een neiging tot bizarre spektakels.
40 jaar later hebben Butthole Surfers hun eerste reeks heruitgaven aangekondigd in samenwerking met Matador Records, die zeker het dak eraf zullen halen voor veel mensen die dachten dat ze de uithoeken van de '80s indierockscene aardig in kaart hadden.
'PCPPEP' was de eerste met de kracht van de klassieke twee-drummersbezetting van de band (King Coffey en Teresa Taylor). Het gesynchroniseerde percussieve brutalisme van dit duo (dat naar verluidt ten onrechte als broers en zus werd geruchten) vormde de perfecte basis voor het losgeslagen gebrabbel van de gitaren en zang die destijds door Gibby Haynes en Paul Leary werden gedeeld. 'Psychic...Powerless... Another Man's Sac' was ook enorm vooruitgeschreden ten opzichte van de voorgaande platen. Delen van de LP hulden hun punkrand in zo veel oink en gebrabbel dat je het bijna niet kon onderscheiden, terwijl andere segmenten uitgroeiden tot een gemuteerde vorm van garageblues, en weer andere gewoon uit de hand liepen.
Deze evolutie zette door op 'Rembrandt Pussyhorse', met een mix van rock-gebaseerde vormvernietiging en experimentele, bandmanipulerende passages van vele smaken. Ondertussen werden hun live-shows legendarische voorbeelden van overdaad en waanzin, en hun muziek bleef maar luider, vreemder en wilder worden. Het was het diametraal tegenovergestelde van de hardcore scene waaruit het was voortgekomen, die steeds meer gecodificeerde en stilistisch conservatieve richtingen opging.









