GREEN RIVER 'DRY AS A BONE' DELUXE 2LP

LABEL: SUB POP
STREET DATE: N/A
VARIANT: DELUXE BLACK VINYL 2LP

Het verhaal van Seattle's opkomst tot wereldwijde rockovermacht in de late jaren '80 en vroege jaren '90 begint met Green River. Samengesteld uit Jeff Ament (bas), Mark Arm (gitaar/zang), Bruce Fairweather (gitaar), Stone Gossard (gitaar) en Alex Shumway (drums), bracht het kwintet tijdens zijn korte bestaan drie 12"-singles en een 7"-single uit. Green River's invloed op de muziekscene van Seattle verspreidde zich wijd en zijd dankzij de verspreiding van de leden over bands als Pearl Jam, Mudhoney en Love Battery, evenals de punk-glam-sludge-rocknummers die ze achterlieten.

"Tegen '83, '84 was er zeker een beweging gaande binnen de hardcore, zoals Black Flag die langzamer werd voor My War," zegt Arm. "The Replacements en Butthole Surfers staken de kop op, en dat zijn heel verschillende bands, maar ze zijn niet hardcore—de Replacements zijn vrijwel rechttoe rechtaan rock, en Butthole Surfers waren God mag weten wat. Sonic Youth's Bad Moon Rising was er ook, en er gebeurde veel interessants op post-hardcoregebied."

Green River, opgericht in 1984, maakte deel uit van die evolutie, met een geluid dat verschillende genres omvatte—blues, punk, bluesy rechttoe rechtaan rock. De mini-LP Dry As A Bone, die uitkwam in 1987, en het enige volledige album van de band, Rehab Doll, dat uitkwam in 1988, werden in 1990 uitgebracht als één cd met een paar bonustracks, waaronder hun snierende cover van David Bowie's "Queen Bitch" en hun plunderende versie van Dead Boys' "Ain't Nothin' to Do"—maar ze waren jarenlang niet verkrijgbaar op vinyl. Nu zijn deze stukjes muziekgeschiedenis van Seattle niet alleen weer in druk, ze worden ook vergezeld door items uit de kluizen die decennia lang vergeten waren.   

Dry As A Bone werd in 1986 opgenomen in Jack Endino's Reciprocal Recording, en het toont de band in furieuze vorm, met Arm's gejammer dat strijdt met Fairweather en Gossard's venijnige gitaarspel op "This Town" en "Unwind" dat opent als een langzame bluesy grind en zichzelf dan een kickstart geeft in een hyperactieve achtervolging. De deluxe editie bevat Green River's bijdragen aan de cruciale compilatie van de Seattle-scene Deep Six, evenals lang verloren nummers die werden opgenomen op het nu archaïsche formaat Betamax.

Rehab Doll, grotendeels opgenomen in Steve Lawson Studios in Seattle, overbrugt de kloof tussen de strakke, punkachtige energie van Dry As a Bone en de grotere drums en dikkere riffs die de rock in de late jaren '80 gingen domineren. Deze nieuwe editie van Rehab Doll bevat een versie van "Swallow My Pride" die is opgenomen op 8-track in Endino's Reciprocal Recording, die een nauwkeuriger beeld geeft van hoe de band klonk tijdens live-optredens. "Als ik naar deze mixen luister, denk ik: 'Zo klonken we dus echt—dit is de energie die we hadden,'" zegt Shumway.

Green River's plaats in de Amerikaanse muziekgeschiedenis staat buiten kijf, maar deze opnamen schetsen een completer beeld van de band—en van de rock in het midden tot eind jaren '80, toen punk's sneller-en-harder idealen begonnen te veranderen in andere ideeën.