GREEN RIVER 'REHAB DOLL' DELUXE 2LP

LABEL: SUB POP
STREET DATE: N/A
VARIANT: DELUXE BLACK VINYL 2LP

Het verhaal van Seattle's opkomst tot wereldwijde rockmacht in de late jaren '80 en vroege jaren '90 begint met Green River. Het kwintet, bestaande uit Jeff Ament (bas), Mark Arm (gitaar/zang), Bruce Fairweather (gitaar), Stone Gossard (gitaar) en Alex Shumway (drums), bracht tijdens zijn korte bestaan drie 12"-singles en één 7"-single uit. De invloed van Green River op de muziekscene van Seattle verspreidde zich wijd en zijd dankzij de verspreiding van de leden naar bands als Pearl Jam, Mudhoney en Love Battery, en de punk-glam-sludge-rocknummers die ze achterlieten.

"Tegen '83, '84 was er zeker een beweging gaande binnen de hardcore, zoals Black Flag dat langzamer werd voor My War," zegt Arm. "The Replacements en Butthole Surfers staken de kop op, en dat zijn heel verschillende bands, maar ze zijn niet hardcore — de Replacements zijn vrijwel rechttoe rechtaan rock, en Butthole Surfers waren God mag weten wat. Sonic Youth's Bad Moon Rising was er ook, en er was veel interessants gaande op post-hardcoregebied."

Green River, opgericht in 1984, maakte deel uit van die evolutie, met een geluid dat verschillende genres besloeg — blues, punk, en rechttoe rechtaan rock met een bluesy randje. De mini-LP Dry As A Bone, die in 1987 uitkwam, en de enige volledige LP van de band, Rehab Doll, die in 1988 uitkwam, werden in 1990 op één cd uitgebracht met een paar bonustracks, waaronder hun grijnzende cover van David Bowie's "Queen Bitch" en hun plunderende versie van Dead Boys' "Ain't Nothin' to Do" — maar ze zijn jarenlang niet op vinyl verkrijgbaar geweest. Nu zijn deze stukjes muziekgeschiedenis van Seattle niet alleen weer op vinyl verkrijgbaar, maar worden ze ook vergezeld door items uit de kluizen die decennialang vergeten waren.

Dry As A Bone werd in 1986 opgenomen in Jack Endino's Reciprocal Recording, en het toont de band in woedende vorm, met Arm's gehuil dat strijdt met Fairweather en Gossard's felle gitaarspel op "This Town" en "Unwind", dat opent als een langzame bluesy sleur en zichzelf dan een kickstart geeft tot een hyperactieve achtervolging. De deluxe editie bevat Green River's nummers van de cruciale compilatie uit de Seattle-scene Deep Six, evenals lang verloren gewaande nummers die zijn opgenomen op het inmiddels verouderde Betamax-formaat.

Rehab Doll, grotendeels opgenomen in Steve Lawson Studios in Seattle, overbrugt de kloof tussen de strakke, punkachtige energie van Dry As a Bone en de grotere drums en dikkere riffs die de rock in de late jaren '80 gingen domineren. Deze nieuwe editie van Rehab Doll bevat een versie van "Swallow My Pride" die op 8-track is opgenomen in Endino's Reciprocal Recording, en die een nauwkeuriger beeld geeft van hoe de band klonk tijdens live-optredens. "Als ik naar deze mixen luister, denk ik: 'Zo klonken we eigenlijk — dit is de energie die we hadden'" zegt Shumway.

Green River's plaats in de Amerikaanse muziekgeschiedenis staat buiten kijf, maar deze opnames schetsen een vollediger beeld van de band — en van de rock in het midden tot late jaren '80, toen punk's sneller-en-harder-idealen begonnen te veranderen in andere ideeën.