ALISON KRAUSS 'PAPER AIRPLANE' CD

BESCHRIJVING:

Iedereen die de muzikale carrière van Alison Krauss heeft gevolgd, met of zonder Union Station, moest zich afvragen wat er zou gebeuren na het ongekende succes van Raising Sand uit 2007, haar samenwerking met Robert Plant. Voor haar was de volgende logische stap om te herenigen met US, die sinds Lonely Runs Both Ways uit 2004 inactief was geweest en waarvan de leden allemaal drukke solocarrières hadden. Gezien de lange onderbreking werd Paper Airplane geproduceerd door US en gemixt door Mike Shipley. Volgens Krauss was het moeilijker te voltooien dan welk vorig album dan ook. Gelukkig klinkt het niet zo. Het is een melancholiek album, waarvan de nummers grotendeels draaien om thema's als beproeving en doorzettingsvermogen. Het titelnummer dat het album opent, is een deinende countryballad geschreven door Robert Lee Castleman en geïnspireerd door Krauss' eigen recente levenservaringen. Haar zang is hartverscheurend; het is volkomen kwetsbaar in het uiten van liefdesverlies, maar toch vastberaden in haar vastbeslotenheid, met het besef dat er uiteindelijk een uitweg komt. Peter Rowan's mineur bluegrass-stamper "Dust Bowl Children" bevat Dan Tyminski's kenmerkende zang. Het is boos, verward en vastberaden. Het samenspel tussen Ron Block's banjo, Barry Bales' dreivende baslijn en Jerry Douglas' dobro is aards, strak en gemeen. Broer Viktor Krauss en Angel Snow leverden "Lie Awake" bij, een griezelig, gebroken liefdeslied vol zwevende dobro en Krauss' treurige viool. Alleen US kon haar zoekende, wanhopige zang empathisch ondersteunen. Paper Airplane is prachtig gesequenced. De vertolking van Richard Thompson's "Dimming of the Day" is het scharnierstuk van het album (en evenaart het titelnummer als het beste wat hier te vinden is). Dit is Krauss' beste vocale prestatie deze keer; het is verwoestend in het uiten van rauwe behoefte, verlies en leegte vanuit een protagonist midden in een beproeving. Sidney Cox's "Bonita and Bill Butler" is een door banjo gedreven zeetragedie, prachtig gezongen door Tyminski, voordat Paper Airplane afsluit met een uitstekende cover van Jackson Browne's "My Opening Farewell", die het album volledig rond maakt en de luisteraar achterlaat om te mediteren over de vele episoden van het leven. Krauss' versie ontlokt meer pure acceptatie uit de teksten dan Browne's eigen versie. Paper Airplane is zeer gepolijst -- zelfs onberispelijk -- maar er zit niets overbodigs op. Het voelt organisch en authentiek aan, met voldoende ruimte voor de emotionele kracht van deze nummers om naar voren te komen. Union Station bewijst opnieuw dat het een hedendaagse bluegrassgroep is die geen concessies doet aan hedendaagse countrymuziek. - Thom Jurek (AllMusic.com)

TRACKLIST:
1. Paper Airplane (3:37)
2. Dust Bowl Children (3:07)
3. Lie Awake (3:56)
4. Lay My Burden Down (3:52)
5. My Love Follows You Where You Go (4:04)
6. Dimming Of The Day (5:20)
7. On The Outside Looking In (3:36)
8. Miles To Go (2:54)
9. Sinking Stone (4:43)
10. Bonita And Bill Butler (4:03)
11. My Opening Farewell (4:09)