A TRIBE CALLED QUEST 'MIDNIGHT MARAUDERS' LP

Het album dat A Tribe Called Quest vanaf het allereerste begin wilde maken. Het is hun meest evenwichtige, consistente album van de oorspronkelijke trilogie, waartoe ook People's Instinctive Travels... en The Low End Theory behoren. Maar ondanks dat, of misschien juist daardoor, is het ook hun meest oninteressante. Met zoveel bekwame nummers is er geen kans dat er één boven de rest uitsteekt, zoals "Scenario" deed op Low End Theory of "Can I Kick It" deed op People's Instinctive Travels. De viering is er ("Stir It Up"), de jazzdrums kicken ("Oh My God"), en de staande bas druppelt, perfect in de maat met Q-Tip's onmiskenbare microfoonbeheersing ("Electric Relaxation"). Er is zelfs een Native Tongues-wapenstilstand/reünie met De La Soul ("Awards Tour"). Hoewel het samenkomt als een naadloze les in jazz-hiphopstijl, komt het zo verdomd goed samen dat het moeilijk is voor één nummer om uit te blinken, waardoor het album vervloekt is met consistente kwaliteit.