JOHN CARPENTER 'LOST THEMES III: ALIVE AFTER DEATH' LP (Przezroczysty czerwony winyl)

Wiele zmieniło się w życiu muzycznym znanego kompozytora i reżysera Johna Carpentera od czasu Lost Themes II z 2016 roku. Po wydaniu tego albumu odbył swoją pierwszą w życiu trasę koncertową, wykonując materiał z albumów Lost Themes oraz muzykę ze swoich klasycznych ścieżek filmowych. Ponownie nagrał wiele z tych klasycznych motywów filmowych na album Anthology z 2017 roku, pracując u boku syna Cody'ego Carpentera i chrześniaka Daniela Daviesa. W następnym roku poproszono go o produkcję wykonawczą i skomponowanie muzyki do nowego filmu Halloween w reżyserii Davida Gordona Greena, który szybko stał się najbardziej dochodową częścią serii. Teraz powraca ze swoim pierwszym albumem z muzyką niesoundtrackową od prawie pięciu lat, Lost Themes III: Alive After Death.

Podstawą renesansu Carpentera jako muzyka była współpraca z Codym Carpenterem i Danielem Daviesem. Przez cały ten okres komponowali i grali jako trio, na albumach studyjnych, przy ścieżkach dźwiękowych i na scenie. Tutaj trio osiąga nowy poziom twórczego zjednoczenia umysłów. Bogato oddane światy budowane są we współgrze gitary Daviesa i pojedynkujących się syntezatorów granych przez Carpenterów.

„Zaczynamy od tematu, linii basowej, padu, czegoś, co brzmi dobrze i poprowadzi nas do kolejnej warstwy” – mówi John o procesie tria. „Potem po prostu dodajemy kolejne elementy. Rozumiemy swoje mocne i słabe strony, wiemy, jak komunikować się bez słów, a proces jest teraz łatwiejszy niż na początku. Dojrzeliśmy.”

John nazwał pierwszy album Lost Themes „ścieżką dźwiękową do filmów w twojej głowie”. Na Alive After Death te filmy są jeszcze bardziej wyraziste. Tytuły piosenek są tu również jednymi z najbardziej sugestywnych. Singiel „Weeping Ghost” ekscytująco przywołuje swoją tytułową postać w powodzi syntezatorów, sprawiając, że włosy na karku słuchacza stają dęba, gdy dźwiękowy duch krąży po korytarzach zniszczonej rezydencji. Pulsujący „The Dead Walk” sprawia, że apokalipsa zombie wydaje się jak rave. Ponury, nastrojowy utwór zamykający „Carpathian Darkness” rzuca cień na album dzięki uderzająco skutecznemu minimalistycznemu fortepianowi i plamom iskrzącego syntezatora. Każda z dziesięciu piosenek jest osobnym wszechświatem.

Podczas gdy oryginalny album Lost Themes był miłą niespodzianką po latach względnej ciszy Carpentera, trzecia odsłona zastaje go w środku renesansu jako siły kulturowej. Ścieżka dźwiękowa do Halloween z 2018 roku przyniosła jego muzyce największą publiczność od dziesięcioleci, a świat, w którym wydaje swój nowy album, w końcu przyznaje mu należne uznanie jako ojcu założycielowi nowoczesnej muzyki elektronicznej.