ALISON KRAUSS 'PAPER AIRPLANE' CD

OPIS:

Każdy, kto zwracał uwagę na karierę muzyczną Alison Krauss, z Union Station lub bez, musiał się zastanawiać, co wydarzy się po bezprecedensowym sukcesie albumu Raising Sand z 2007 roku, nagranego we współpracy z Robertem Plantem. Dla niej następnym logicznym krokiem było ponowne spotkanie z US, którzy pozostawali w uśpieniu od czasu Lonely Runs Both Ways z 2004 roku, a których członkowie mieli zajęte kariery solowe. Ze względu na długą przerwę, Paper Airplane został wyprodukowany przez US oraz zmiksowany i nagrany przez Mike'a Shipleya. Według Krauss, ukończenie go było trudniejsze niż jakiegokolwiek poprzedniego albumu. Na szczęście nie brzmi to w ten sposób. To melancholijny album, którego piosenki w dużej mierze obracają się wokół tematów próby i wytrwałości. Tytułowy utwór otwierający płytę to kołysząca country ballada napisana przez Roberta Lee Castlemana, inspirowana niedawnymi doświadczeniami z życia Krauss. Jej wokal jest rozdzierający; jest całkowicie bezbronny w wyrażaniu straty miłości, ale zarazem nieugięty w postanowieniu, dostrzegając ostateczne wyjście na prostą. Bluegrassowy utwór Petera Rowana w molowej tonacji, "Dust Bowl Children", zawiera charakterystyczny wokal Dana Tyminskiego. Jest zły, zagubiony i zdeterminowany. Współgranie banjo Rona Blocka, napędzającej linii basu Barry'ego Balesa i dobro Jerry'ego Douglasa jest ziemiste, oszczędne i zwięzłe. Brat Viktor Krauss i Angel Snow przyczynili się do powstania "Lie Awake", niesamowitej, rozpadającej się piosenki miłosnej pełnej szybujących dźwięków dobro i żałosnych skrzypiec Krauss. Tylko US mogło z empatią wesprzeć jej poszukujący, zdesperowany wokal. Paper Airplane jest pięknie zaplanowany. Interpretacja "Dimming of the Day" Richarda Thompsona jest kluczowym utworem na płycie (i rywalizuje z tytułowym utworem o miano najlepszego). To najlepszy występ wokalny Krauss tym razem; jest druzgocący w wyrażaniu surowej potrzeby, straty i pustki z perspektywy bohatera w środku czasu próby. "Bonita and Bill Butler" Sidneya Coxa to napędzana banjo morska tragedia, zaśpiewana znakomicie przez Tyminskiego, zanim Paper Airplane zamyka znakomity cover "My Opening Farewell" Jacksona Browne'a, który domyka album, pozostawiając słuchacza w zadumie nad wieloma epizodami życia. Wersja Krauss wydobywa z tekstu więcej czystej akceptacji niż wersja Browne'a. Paper Airplane jest bardzo dopracowany – wręcz nieskazitelny – ale nie ma na nim nic zbędnego. Brzmi organicznie i autentycznie, pozostawiając dużo miejsca na emocjonalną moc tych piosenek. Union Station po raz kolejny udowadnia, że to współczesny zespół bluegrassowy, który nie czyni żadnych ustępstw wobec współczesnej muzyki country. - Thom Jurek (AllMusic.com)

LISTA UTWORÓW:
1. Paper Airplane (3:37)
2. Dust Bowl Children (3:07)
3. Lie Awake (3:56)
4. Lay My Burden Down (3:52)
5. My Love Follows You Where You Go (4:04)
6. Dimming Of The Day (5:20)
7. On The Outside Looking In (3:36)
8. Miles To Go (2:54)
9. Sinking Stone (4:43)
10. Bonita And Bill Butler (4:03)
11. My Opening Farewell (4:09)